dinsdag 11 juli 2017

Good girl

I'll try to be brave. 
Not worrying too much, not controlling. 
Won't be on social media all the time, thinking I might miss something. 
I have faith that everything will work out for the best.
That if I don't hear a lot from some people, it doesn't mean they don't like me anymore.
But also not let people play with me.
Learning to be alone with my own company instead of wanting to be with someone who isn't there for me when I need it. 
Doing my stuff. Reading, sitting on a bench in the woods. Nipping a soda in the city, meeting up with people.
Enjoying the little things in life.
Decorating my home into hygge. 
Recovering, little by little searching for a new job. Picking up playing organ/piano again, mastering photography and cooking special dishes. 
And getting a dog. 

I'll try to be a good girl, for me. 

Zee

Water, zout, golven, nat, bruisend, wind, wolken, korrels, schelpen, wier, haren in de war, alles vol zand. 
In de verte een schijnbaar oneindige horizon, samen met een vleugje klassieke muziek of virtuoze pianostukken. 
Ook een goed boek met een lekker glaasje en knabbels. 
Observeren van mensen, maar vooral het eigen binnenste, hoofd en hart. 
's Avonds een film kijken waarin alles wat je die dag voelde en dacht, verklaarde en nog meer duiding schiep. 

Meer moet en hoeft soms niet om een mens tot stilstand en verandering te brengen. 

zondag 9 juli 2017

Begin van een afscheid

Vandaag neem ik afscheid. 
Van de stresskip die ik ben, de piekeraar in mij. 
Ook van dingen die ik vroeger kon, maar nu niet meer. 
Van mensen die weg zijn en niet meer terugkomen. 
Afscheid nemen van vrienden die niet goed voor me zijn.
Van alles wat me stress geeft. 
Van het constant online willen zijn en checken wie wat doet of zegt. 
Van kopzorgen, want ik los die op deze manier niet op. 
Vandaag verdwijnt Noortje 2.0. 
En begint Noortje 3.0. 

zondag 18 juni 2017

Waarneming

Ik zie je, voel je, hoor je, ruik je. 
En wil je bekijken, aanraken, aanhoren, besnuffelen. 
Maar ik mag niet, kan niet, durf niet.
Ik wil je soms, altijd, niet, meermaals, een keer. 
Ik weet het niet, of wel? 

zaterdag 27 mei 2017

Rollercoaster

De ene dag denk je dat je alles onder controle hebt, de dag erna weet je niet wat je in godsnaam aan het doen bent. 
Niet meer weten wat je wil, wie je zoekt en wanneer het hoe te bereiken. 
Alles tegelijk willen en toch weer niet. 
Weten wat je wil, maar het mag en kan (nog) niet. Of je durft niet. Omdat, nou ja, wat heb je te verliezen? En toch...
Gevoelens als speelbal. Gedachten in een rollercoaster. 

zondag 7 mei 2017

Waarom?

Waarom voel ik dit? Ik wil het niet, want het leidt tot niets. 
Waarom gebeurt dit nu? Alsof het allemaal nog niet genoeg was. 
Waarom kan het niet gewoon gewoon zijn? Zoals normaal, met geen hindernissen. 

Waarom kan ik geen komaf maken ermee? Voelen is voelen. Wel, het wringt. 

zondag 2 april 2017

Licht geven

Naar aanleiding van een zelfmoord van buren van mensen op Twitter, dit schrijfsel.
Verbaast het mij dat mensen zichzelf van het leven beroven? Jammer genoeg niet.
Ik snap dat je op een bepaald moment geen uitweg meer ziet.
Voor elke mens is dit anders.
Financieel, gezondheid, sociaal, psychisch,... vaak ook in combinatie.
Het gevoel dat niemand tijd heeft.
Denken dat niemand je probleem begrijpt, of dat ze beu zijn te luisteren.
Financieel in een put zitten waaruit je denkt niet meer te geraken.
Dagen thuiszitten zonder een levend mens te zien, nood hebben aan een gesprek en knuffel maar het niet krijgen.
Geen toekomstbeeld voor ogen hebben, niet weten wanneer, hoe en of je nog op het juiste pad zult komen.
Eens je in een negatieve spiraal zit en er is niemand in de buurt die je eruit kan trekken, kan je knakken.
Anderen zien het vaak niet eens, omdat je je voor de buitenwereld toch maar sterk houdt.
Negativiteit hoort niet, mensen hebben er echt geen boodschap aan.
'Ik kan het wel aan, ik begrijp dat je geen tijd hebt. Ik ga kapot vanbinnen, maar wil jou vooral niet slecht laten voelen.'
Je voelt je somberder dan dat de werkelijkheid is, maar zelf zie je het op dat moment niet.
Is het leven voor die persoon effectief zo zwart en donker? Nee.
Overdrijft die met zijn/haar gedachten volgens jou? Ja.
Kan je hem/haar de dingen anders laten zien? Zeker!
Daarom, wees er voor anderen. Begin eens spontaan een gesprek met iemand.
Denk niet dat het wel ok gaat, toon interesse in de andere.
Wacht niet te lang om weer eens bij een vriend langs te gaan.
Maak tijd, het moet geen uren zijn.
Een uurtje kan vaak enorm deugd doen, net genoeg om iemand uit die negatieve spiraal te trekken.
En in de donkerte van diens geest is meer licht van de werkelijkheid geven, vaak genoeg.
Doen mensen!
Zelf zal het je ook plezieren, beloofd.