dinsdag 21 februari 2017

Analyse

Er zijn van die momenten dat je het leven analyseert.
Vooral je eigen leven dan.
Waar sta ik, hoe ben ik hier geraakt, hoe blijf ik hier of hoe geraak ik hier weg?
Heb ik dit verdiend, waarom?
Vormen anderen je of zijn het vooral je eigen gedachten die je maken tot wie je denkt te zijn?
Het ene uur kan ik de wereld aan, het andere uur voel ik me een mier die elk ogenblik vertrappeld gaat worden.
Willen wenen van blijdschap en tegelijkertijd van verscheurdheid.
Iemand vol op de mond willen kussen en twee minuten later hem willen slaan uit pure frustratie.
Geen blijf weten met mezelf. Dit uiten in krijsen, of voor me uit starend.
Maar beter nog met drinken of praten, schrijven, lezen, tv of kunst kijken, muziek luisteren.
Ik zal vast niet de enige zijn met deze hersenkronkels.
Maar ik uit ze op mijn manier, zoals we dit allemaal anders doen.
Dat maakt elk van ons uniek.

woensdag 15 februari 2017

Manquer

Tu me manques.
Chaque jour, je pense à toi.
Je veux te parler, te sentir, te goûter, faire de l'amour avec toi.
J'aimerais t'embrasser et te donner des longues bisous.
Parler de grandes et petites choses, des bêtises et de la philosophie.
Parce qu'avec toi, c'est possible.
Avec toi, je suis moi.

vrijdag 10 februari 2017

Tweestrijd

Op mezelf willen zijn, niemand constant rond me.
Alleen ik die zegt wat en hoe iets te doen.
Laat me!

Iemand nodig hebben om mijn ei aan kwijt te kunnen.
Soms erlangs kunnen kruipen. En me kwetsbaar mogen opstellen.
Omarm me!

Evenwicht zoeken tussen alleen en samen. Constant, schreeuwend, peinzend, wegduwend, aanhalend, wenend, lachend, triest, vrolijk, dansend, schokschouderend, praten, opkroppen, gunnen, jaloers,  verstand, hart, hard, week, geduld, onbegrip, weten, afvragen, excuus, reden, waarom, daarom.

woensdag 1 februari 2017

Alcohol

Deze maand wel of geen alcohol?
Ik heb al meer negatieve aandacht gehoord over de Tournée minerale campagne dan positieve, waardoor de boodschap erachter verloren gaat.
Jarenlang dronk ik geen alcohol, omdat mijn lichaam het simpelweg niet verdroeg. En eigenlijk heb ik geen reden te geven. Je kapt toch zelf in je wat JIJ wil?
Hoe dikwijls ik me moest verantwoorden op café waarom ik toch niet één glaasje meedronk.
Alcohol is de norm.
Zoals dronken in je wagen kruipen stoer is, of pochen dat je de hele nacht hebt moeten overgeven en de dag erna een immense kater hebt. Mooi zo!
Ik heb me die jaren perfect geamuseerd zonder alcohol.
Nu drink ik af en toe wel een glaasje. Waarom? Omdat ik dat wil.

Deze campagne dient om mensen bewust te maken wat alcohol met je doet. Mag je deze maand helemaal niet drinken en de café's zo droog zetten? Natuurlijk mag je drinken. Maar wees gewoon meer bewust ervan. En drink eens iets niet-alcoholisch op café, dat bestaat daar ook!

Ik steun de campagne, maar ga anderen niet met de vinger wijzen die al of niet meedoen.

Alles met en voor mate(n)!

woensdag 25 januari 2017

Wat een boek kan losmaken....

Hoe één boek (Depressief? Loser! Van Riadh Bahri) zoveel in je oproept en zoveel herkenbare elementen heeft. Dit wordt een zware maar nodige blogpost.

Een vader hebben die een hoge functie heeft, maar thuis de tiran is. De buitenwereld die er niks van merkt, pas als de bom letterlijk losbarst. We moesten stil zijn thuis, bang om papa niet boos te maken.
Ik was een stom kind, onhandig, hij kon niet met mij om.
Mijn mama die het jarenlang moest verdragen, die niet wist hoe ze hieruit kon geraken met drie kleine kinderen en een man met (politieke) macht.

Gepest worden in school, tot in het hoger onderwijs, omdat ik onder andere door mijn thuissituatie anders was. Het leven serieuzer nam, niet puberde, vlugger angstig werd van plagerijen en minder verdroeg.

Liefde van mijn moeder was en is er in overschot, maar ik ga onbewust op zoek naar een mannelijke liefde, want die kreeg ik als kind niet.

Goed willen doen voor iedereen. Komt ook uit het onbewuste, uit schrik om niemand kwaad te krijgen of tegen mij.

Ook in relaties met exen blijkt dat ik te veel geef. En teveel vraag. Bevestiging zoek dat ze mij graag zien. Bij hen willen zijn, vastgepakt worden. Cadeaus en aandacht krijgen,... Jaloers worden als ze goed contact met anderen hebben 'zie je wel, ik stel niks voor.'

Ongevallen krijgen, 'het is een straf, ik zal wel iets verkeerd gedaan hebben.'

Niet goed weten wat ik wil en kan, door een verkeerd/laag zelfbeeld. Daardoor vaak van jobs wisselen.

Hoewel ik de bevestiging krijg van psychologen dat ik wel slim ben.
Dat er mensen zijn die zeker om me geven, vrienden die dit tonen.

Maar dan komen die gedachten weer 'ze zijn enkel lief voor me omdat ze iets van me willen (praatpaal, seks, aandacht, oplossingen) en niet omdat ze graag met mij als persoon omgaan.

Daardoor ook de goede lieve schatten van mensen van me afduwen. En geen standvastigheid bieden aan mezelf. Het laatste jaar de grenzen opzoeken van mijn geest en lichaam.

Rationeel weet ik dat allemaal wel, dat ik er wel mag zijn. Dat ik niet voor iedereen goed kan en moet doen. Dat mensen het nu eenmaal druk hebben, dat het niks met mij te maken heeft.

Ben ik momenteel gelukkig? Als ik eerlijk kijk naar mijn leven nu, niet geweldig. Maar ondanks mijn tegenslagen en rare gedragingen soms, zijn er mensen voor me. Ik zie dit niet altijd omdat ik thuiszit met teveel tijd en die goede vrienden met te weinig tijd, denk ik dat ze mij vergeten. Maar onze tijdsbelevingen lopen nu eenmaal tijdelijk anders. Dit besef en gedachten over leuke momenten met die mensen, brengen een glimlach op mijn gezicht. Gun me tijd en ik sta er terug, als herboren.

Ik ben het laatste jaar meer en meer naar die herboren persoon aan het toewerken. Hierdoor verdwijnen mensen uit mijn leven, maar komen er anderen in de plaats. De echte Noortje, Nora voor de vrienden, is er bijna. Met vallen en veel beter opstaan. Met goede en kwade dagen.
Ik weet dat ik niet de enige ben die met deze dingen worstel. Dat ik er open over praat, kan voor sommigen raar overkomen. Maar dit is wie ik ben, hopelijk snappen ze dat.

Dit was hevig en lag al jaren op mijn tong. Dankje Riadh om het los te maken.

Dankje vrienden voor het geduld met mij.

Xxx

vrijdag 20 januari 2017

Moment

Naar iemand verlangen, fysiek en mentaal.
Goede gesprekken hebben en beestige seks.
Onnozel doen maar ook serieus.
Elkaar begrijpen, het gevoel hebben dat je elkaar al heel lang kent.
Er zijn als nodig, zonder ervan te profiteren.
Spijt hebben dat je de andere niet eerder hebt leren kennen.
Elkaar niet veel zien of horen, maar weten dat die niet weg zal gaan.
Dit gevoel vasthouden en weten dat het op dit moment goed genoeg is.

vrijdag 13 januari 2017

Wachten

Op iemand die vraagt hoe het met me gaat.
Op bezoek, of uitgenodigd worden.
Totdat iemand me eens mee op zwier neemt.
Tot ik weer zelf alles kan.
Op het antwoord op de vraag of mijn hoofd ooit nog helemaal in orde komt. Hetzelfde voor mijn knie.
Op centjes van de verzekeringen.
Tot ik weer mag autorijden.
Totdat ik weer kan gaan werken.
Op iemand die zelf een gesprek met me begint. Niet omdat ze iets nodig hebben van me, maar omdat ze interesse tonen in mij.

Iedereen heeft het druk en werkt.
Ik niet, al voor de tweede keer in een jaar tijd.
Sorry voor de ongevallen, sorry voor mij drukke bezigheden op sociale media, sorry voor mijn negativisme. Sorry dat ik soms aandacht vraag.
Ik zal, eens ik weer (letterlijk) op de been sta, jullie niet meer lastigvallen. Als ik nu zelf alles kon, deed ik dat ook niet, maar ik kan nu niet anders.

Merci aan hen die de moeite doen. Zij hebben het ook druk en hebben muizenissen (wie niet hè). Dankzij hen kom ik erdoor. En deze mensen vergeet ik niet.