donderdag 25 januari 2018

Gedichtendag - geleend gedicht

#Gedichtendag #toepasselijk

- Aart van Wijk - Liefdesbrenger.

HEB IK JOU WEL ÉCHT LIEF?
Ik hou heel veel van jou,
althans dat vond ik lange tijd
maar is dat wel echt zo?

de laatste tijd stel ik mijzelf
een aantal wezenlijke vragen

gun ik jou alles wat jou blij maakt?
kan ik jou alle ruimte laten?
alle vrijheid geven?

wat … als jij een jaar weg wilt zonder mij?
wat … als jij óók een ander wilt liefhebben?
hoe groot is mijn hart dan?

kan ik jou vanuit mijn grote hart
dan alle vreugde en plezier wensen
om jou na die tijd weer met enorm
veel liefde in mijn armen en in mijn
geopende hart te sluiten?

mijn liefde voor jou is groot
maar mijn eigen wensen,
grenzen, behoeftes en ego
zijn misschien wel even groot

misschien maakt mijn liefde
voor jou wel deel uit van de
behoeftes van mijn ego

misschien kan ik jou enkel liefhebben,
en vrijlaten, indien en voorzover
jij binnen de wensen en grenzen
van mijn nodig hebbende ego blijft

dat ik daarom boos word als jij je
buiten de grenzen van mijn ego begeeft?

maar is dat dan wel liefde?
of is dat ego vermomd als liefde?

waar houdt liefde op en begint ego?
waar overlappen zij elkaar?

liefde zelf eist toch niks,
heeft toch niks nodig,
claimt niks, verlangt niks?

liefde zelf wordt
nimmer boos … zij straalt
enkel in haar eigen licht

toch???

wat in mij wordt er eigenlijk
boos als jij vanuit eigenliefde
kiest voor wat jij nodig hebt
en voor wat jou blij maakt?

als er enkel liefde is tussen
jou en mij, en als ik werkelijk
van alles in jou hou, word ik
toch juist blij als jij iets doet
wat jou vreugde geeft, zelfs als
ik geen deel uitmaak van die
vreugde? …

dat is toch echte liefde?
en al het andere is toch ego?

of moet jij van mijn ego een
gehoorzamende kloon zijn van
mijn verlangens, projecties,
conditioneringen, kaders en
andere innerlijke tekorten?

dat ik jou enkel liefheb
indien en voorzover jij
mij geen pijn doet?

is dat wel volwassen?

neem ik dan wel mijn
verantwoordelijkheid?

dump ik mijn eigen
onvermogen om wérkelijk
lief te hebben dan niet bij
jou, waardoor ik jou onvrij
en vleugellam maak?

als jij mij bot afwijst, is het
misschien nog wel logisch
dat mijn ego opspeelt…

en als jij telkens enkel en
alleen voor jouw eigen geneugtes
gaat, en mij aan mijn lot over laat,
is het eveneens begrijpelijk dat ik
daar op een gegeven moment
genoeg van heb…

maar als jij mij vanuit een
liefdevolle, empathische
verbinding duidelijk maakt
dat jij nu even voor jouw
eigen behoeftes kiest, en
dat die behoeftes geen
afwijzing van mij betekenen,
en dat jouw liefde voor mij
onverminderd groot is,
is er voor mij eigenlijk geen
reden om boos of verdrietig
te worden …

kortom, als jij mij permanent
koestert en liefhebt in de
veiligheid van onze liefde,
ook als jij niet bij mij bent

dan dien ik gewoon op eigen
benen te staan, zoals ik dat
óók deed voordat ik jou
leerde kennen …

dan dien ik mijzelf alle liefde
te geven die ik nodig heb
op de momenten dat jij
niet bij mij bent

en als jij mij vanuit jouw
geopende hart ook alle ruimte
en vrijheid geeft die ik fijn
vind en nodig heb, dan is
dat toch juist een prachtige
uiting van liefde?

jouw liefde is dan in verbinding
met alles in mij, dus laat mij dan ook
met alles in jou in verbinding
zijn en blijven

… liefdevol, zacht, begripvol …

dan laten wij elkaar vanuit
die liefdevolle verbinding los,
gunnen elkaar vanuit onze
geopende harten al het mooie,
fijne en liefdevolle … om een
tijd later weer in liefde samen
te komen en samen te smelten

liefde is verbinding

als er verbinding is,
is er liefde

en als er liefde is,
is er verbinding

dan zijn wij liefde
dan zijn wij verbonden

dus eigenlijk vraag ik je
enkel om écht in verbinding
met mij te zijn … deel alsjeblieft
wat er in jou leeft … waar je staat
…wat je nodig hebt, ook van mij …
… waar je blij van wordt, of verdrietig …
… inspiratie en weerstand ervaart …

en laat mij ook voelen dat je om
mij geeft … dat je interesse hebt
in mijn harts- en zielezaken …dat je
mij waardeert, liefhebt en bemint …
en dat jij het fijn vindt om met
enige regelmaat met mij, en
heel dichtbij mij, in mijn
armen te zijn.

als ik die verbinding voel en ervaar,
lieverd, is alles goed en OK voor mij

dan kan ik je alles geven …
dan kan ik je alles gunnen …
dan kan ik je loslaten …
dan kan ik je wérkelijk liefhebben …

omdat ik dan weet, voel en ervaar
dat wij in de liefde verbonden zijn.

hoe ervaar jij deze zaken?

Geen opmerkingen:

Een reactie posten